เวลาที่หายไป..

พอเริ่มทำงานเวลาเล่นของคนเราก็จะน้อยลง
ตอนนี้เวลาของเราแทบจะไม่มีให้ตัวเองเลย
ทั้งงาน เรียน ครอบครัว  วัน ๆ แทบไม่ได้ทำตัวไร้สาระเลย
ไม่ใช่ไม่อยากไปสังสรรกับเพื่อน ๆนะ  แต่สุขภาพตัวเอง
ช่วงนี้ฝนตกหนัก  ก็พยายามระวังตัวเองไม่ให้แย่
ไหนจะต้องทำงานอีก  งานต้องใช้สมองอย่างหนัก
เพราะว่าตอนนี้ที่ทำงานทะยอยกันลาออกจะหมดแล้ว
ความรู้สึกเคว้งมันมากขึ้นทุก ๆ วัน
ส่วนเรียนเกรดออกมาพอถูไถ  ตอนสอบเล่นไม่มีเวลาอ่านนินา
ยิ่งถ้าช่วงไหนเรียนกลับบ้านมาสลบทันที
เสาร์อาทิตย์แทนที่จะได้ไปเที่ยว แต่ต้องอยู่กะหนังสือ
สงสารตัวเองเหมือนกันแต่ทำไงได้อ่ะ เลือกเองที่จะทำแบบนี้
แล้ว….ถ้าไม่ดูแลตัวเองเลย  สุดท้ายแล้วก็ต้องเข้าโรงพยาบาลเหมือนเช่นเคย
 
เหนื่อยจะพูดกับคนที่ไม่เข้าใจ  แต่เอาเถอะอยากเข้าใจอะไรผิด ๆ ก็ตามใจ
ในเมื่อเขายังไม่เข้าใจในตัวเราแล้วจะไปแคร์คนที่ไม่เข้าใจในตัวเราทำไม
 
Advertisements

~ โดย monrada บน กันยายน 19, 2010.

ใส่ความเห็น

Fill in your details below or click an icon to log in:

WordPress.com Logo

You are commenting using your WordPress.com account. Log Out / เปลี่ยนแปลง )

Twitter picture

You are commenting using your Twitter account. Log Out / เปลี่ยนแปลง )

Facebook photo

You are commenting using your Facebook account. Log Out / เปลี่ยนแปลง )

Google+ photo

You are commenting using your Google+ account. Log Out / เปลี่ยนแปลง )

Connecting to %s

 
%d bloggers like this: